Şişe

Birisi bana yıllar önce “Her şeyi mesele ediyorsun” demişti.

Ben de o kelimeyi alıp bir parfüm şişesinin üzerine yazdırdım.

Çünkü bazı kelimeler insanı incitmez; insanı anlatır.

İnsan bazen kendisine söylenen bir sözü unutmaz. Çünkü o sözün içinde, kendine ait bir taraf bulur. Mesele etmek de biraz böyledir. Herkesin hızla geçip gittiği şeylerin önünde durmak, bir ayrıntıyı gereğinden fazla düşünmek, küçük bir hâli büyütmek… Dışarıdan bakıldığında fazlalık gibi görünür ama insanın iç dünyasında başka bir karşılığı vardır.

Mesele eden insan, dünyayı ağırlaştırmaz aslında. Sadece bakmayı biraz uzatır. Bir sözün arkasında kalan tonu, bir yüzün üzerindeki gölgeyi, bir davranışın içindeki niyeti fark eder. Belki de bu yüzden bazı şeyler onun gözünden kaçmaz.

Hayat ise çoğu zaman hızlıdır. İnsanlar geçer, sözler geçer, günler geçer. Çoğu şey üstünden atlanarak yaşanır. Fakat mesele edilmeyen hiçbir şey gerçekten kaybolmaz. Sadece bir süre sessizleşir.

Sonra bir gün, hiç beklenmedik bir yerde yeniden çıkar karşımıza. Bir bakışta, bir cümlede, bazen de kendi içimizde. İnsan o zaman anlar ki görmezden geldiği şey aslında hiç gitmemiştir. Sadece beklemiştir.

Belki de bu yüzden bazı insanlar meselelidir. Hayatı hafife almak için değil, onu gerçekten görmek için. Çünkü insanın mesele ettiği şeyler, biraz da dünyaya nasıl baktığını anlatır.

Ben de o kelimeyi bir parfüm şişesinin üzerine yazdırmıştım.

Ne de olsa bazı kokular gibi, bazı meseleler de insanın üzerinden hiç gitmez.

İster mesele eder ister etmez…