Öz’ün İfadesi yazdı;
Bilgi Frekans Örgü Form Modeli
Giriş
Evrene sadece madde merkezli bakıldığında birçok yapı parçalı görünür. Fakat bilgi, frekans, açı, ışık ve form ilişkisi birlikte düşünüldüğünde daha bütüncül bir model ortaya çıkabilir.
Bu yaklaşımın temel düşüncesi şudur:
Evren, bilgiyi frekanslar aracılığıyla forma dönüştüren bir sistem olabilir.
Burada madde başlangıç değil; son görünür aşama olarak ele alınır. Öncesinde ise:
bilgi,
frekans,
rezonans,
örgü,
açı,
ışık,
gölge,
form
gibi süreçlerin bulunduğu düşünülür.
1. Bilgi ve Frekans
Bu modelde frekans yalnızca enerji taşıyan bir yapı değildir. Frekans aynı zamanda düzen bilgisi taşır.
Çünkü:
aynı enerji, aynı ortam, aynı maddefarklı frekans düzenlerinde tamamen farklı sonuçlar üretebilir.
Örneğin:
ses → müzik veya gürültüye, ışık → farklı renklere, titreşim → farklı geometrik desenleredönüşebilir.
Burada belirleyici olan şey yalnızca güç değil; frekansın taşıdığı düzen bilgisidir.
Bu nedenle:
Bilgi, enerjinin organize olma biçimi olarak düşünülebilir.
2. Işık, Açı ve Frekans
Işık doğrusal yayılsa bile, ortam değiştiğinde kırılır. Fakat her frekans aynı şekilde kırılmaz.
Bu yüzden:
kırmızı ışık, mavi ışık, mor ışıkaynı açıyla yön değiştirmez.
Beyaz ışığın prizma içinde renklere ayrılması bunun açık örneklerinden biridir.
Burada önemli nokta şudur:
Açı yalnızca geometrik olmayabilir. Frekansın ortamla kurduğu ilişki de açıyı oluşturuyor olabilir.
Yani:
frekans değişirse, kırılma değişir, kırılma değişirse yön değişir, yön değişirse gölge değişir, gölge değişirse algılanan gerçeklik değişir.3. Bulutlar, Ufuk ve Atmosfer
Gökyüzü yalnızca boşluk değildir. Atmosfer, ışığın davranışını değiştiren büyük bir filtre sistemi gibi düşünülebilir.
Bulutlar ışığı tamamen yok etmez. Onu dağıtır, yumuşatır ve farklı yönlere saçar.
Bu yüzden:
öğlen ışığı sert, gün batımı ışığı ise daha yumuşak görünür.Çünkü açı değişmiştir. Işığın atmosfer içindeki yolu uzamıştır.
Ufuk ise fiziksel bir çizgi değil; ışığın gözlemciyle buluştuğu sınır gibi düşünülebilir.
Bu nedenle:
Ufuk, bakışın erişebildiği ışık sınırıdır.
4. Örgü Modeli
Bu yaklaşımın merkezindeki kavramlardan biri “örgü”dür.
Çünkü doğada birçok yapı doğrudan katı form halinde değil; önce ağ, örüntü veya rezonans sistemi halinde görünür.
Örneğin:
ses dalgalarının oluşturduğu desenler, girişim çizgileri, sinir ağları, manyetik alan çizimleri, galaksilerin kozmik dağılımıörgü benzeri yapılara örnek verilebilir.
Bu modele göre süreç şöyle işler:
Bilgi
Frekans
Rezonans
Örgü
Açılma
Form
Burada form:
Donmuş frekans örgüsü
gibi düşünülebilir.
5. Açılma ve Form
Doğadaki birçok yapı önce katlı, sarılı veya sıkışmış halde bulunur; sonrasında açılarak forma dönüşür.
Örneğin:
DNA’nın sarımı, çiçeklerin açılması, embriyo gelişimi, manyetik alanların yayılımı, evrenin genişlemesibu düşünceyle birlikte okunabilir.
Burada açı önemli rol oynar. Çünkü örgü:
bükülür,
yön kazanır,
katmanlaşır,
kırılır,
genişler.
Ve bunun sonucunda:
gölge, derinlik, perspektif, zaman algısı, fiziksel formortaya çıkabilir.
6. Gölge ve Gerçeklik
Işık tek başına görünmez. Onu görünür hale getiren şey:
temas,
kırılma,
açı,
gölge
ilişkisidir.
Bu nedenle gölge yalnızca karanlık değil; ışığın yönünün görünür hale gelmesi olarak da düşünülebilir.
Buradan metaforik bir düşünce doğar:
Aynı hakikat, farklı frekanslarda ve farklı açılarda farklı görüntüler oluşturuyor olabilir.
Çünkü:
ortam değişir, filtre değişir, açı değişir, algı değişir.Ama kaynak aynı kalabilir.
7. Sonuç
Bu modelde evren:
bilgiyi taşıyan, frekanslarla işleyen, rezonanslar kuran, örgüler oluşturan, açılar üreten, ve sonunda forma dönüşençok katmanlı bir sistem olarak düşünülmektedir.
Burada madde nihai başlangıç değil; bilginin görünür hale gelmiş son yoğunlaşması olabilir.
Bu nedenle:
Frekans bilgiye göre form giyer.
ve
Evren önce örüyor, sonra giydiriyor olabilir.
Bu yaklaşım; ışık, bilinç, geometri, rezonans, gölge, atmosfer, form ve algıyı tek çatı altında düşünmeye çalışan kavramsal bir model önerisidir.