<h3><span><strong>BİR MEDENİYET HAREKETİ: AHÎLİK VE SOSYAL HİZMETLER</strong></span></h3> <div><strong>Ahîlik,</strong> <strong>VIII.</strong> yüzyılda ortaya çıkmış, <strong>Osmanlı</strong> devletinin kuruluşunda önemli rol oynamış ve etkisini artırmış dini ve sosyal bir kurumdur. <strong>Ahîlik,</strong> <strong>Fütüvvet</strong> teşkilatına dayanmaktadır. <strong>Fütüvvet</strong> teşkilatı, <strong>İslamiyet</strong> öncesi döneme kadar uzanmaktadır.</div> <div>“<strong>Sosyal</strong> <strong>hizmet</strong>” tabiri ahiliğe göre daha yeni bir kavramdır. <strong>Sağlık, eğitim, ekonomi, psikoloji</strong> gibi alanları kapsamaktadır. Toplumun dezavantajlı; yaşlı, engelli, yardıma muhtaç kadınlar ve çocuklar olmak üzere kesimlerini anlatır. Ortaya çıkışı <strong>Batı</strong> kaynaklı olsa da en güzel uygulamaları <strong>İslam</strong> <strong>Medeniyetinde</strong> görülmüştür.</div> <div><strong>Ahîliğin</strong> temellerinden biri, yardımlaşma, kardeşini kendi nefsine tercih etme ilkesidir. Yardımlaşmadan, fedakârlık yapmadan, sofrasını <strong>mü’min</strong> - <strong>kâfir</strong> ayırt etmeden herkese açmadan <strong>Ahî</strong> olunamaz. Bununla birlikte; sanat, misafirperverlik, çalışmak ve disiplinli olmak <strong>Ahîliğin</strong> temel prensiplerindendir. <strong>Ahîlikte</strong> yapılan her faaliyet, icra edilen her edep, <strong>İslam</strong> dininin iki temel kaynağı, <strong>Kur’an ı Kerim</strong> ve <strong>Hazreti</strong> <strong>Muhammed’in</strong> (S.A.S.) sahih sünnetine dayanır. Yapılan her olumlu davranışın insana manevi bir kazanç sağlayacağına inanılır.</div> <h3><span><strong>Sosyal Hizmet…</strong></span></h3> <div><strong>Sosyal</strong> <strong>hizmetler</strong> dezavantajlı diye tanımlanan gruplar olmak üzere toplumun her kesiminin ihtiyaç duyabileceği faaliyetlerdir. Tanımlanmak gerekirse şu şekilde tanımlanabilir:</div> <div>Bireylerin birbirleri ile veya çevreleri ile uyum sağlamalarını kolaylaştırmak, yapı ve evre koşullarından kaynaklı kendi iradelerinin dışındaki eşitsizlikleri, noksanlıkları gidermek, kişinin ve toplumun refahını yükseltmek amacı ile yapılan hizmetlerdir. Bu hizmetler dezavantajlı birey ve grupların ihtiyaç ve eksiklik duyduğu bütün hizmetleri içine alır.</div> <div><strong>Sosyal</strong> <strong>hizmet</strong> kavramı o kadar geniştir ki, <strong>insanla</strong> ilgili ne varsa hepsi bu alana girer.</div> <div><strong>Ahîlerin</strong> <strong>Anadolu’daki</strong> faaliyetleri ile ilgili en kapsamlı bilgi verenlerden biri <strong>İbn</strong> <strong>Batuta’dır</strong>. <strong>Battuta,</strong> <strong>Ahîleri</strong> kısaca şöyle tarif eder: “Onlar, <strong>Anadolu’ya</strong> yerleşmiş <strong>Türkmenlerin</strong> yaşadıkları her yerde, köy, kasaba ve şehirlerde bulunmaktadırlar. Şehirlere gelen yabancıları misafir etme, onlarla ilgilenme, yiyeceklerini ve konaklayacakları yeri sağlama, onları eşkıyanın ve vurguncuların ellerinden kurtarma, şu veya bu sebeple haydutlara katılanları temizleme gibi konularda bunların eşine dünyada rastlanmaz.”</div> <div><strong></strong></div> <div><strong>Ahîler</strong> sosyal hayatta eksikliği hissedilen, insanların yaşam kalitesini düşüren ne varsa onu tamamlamışlardır. Kültür, eğitim, sosyal ekonomik hayat, ticaret gibi alanlarda ihtiyaç duyulan her şeyi karşılamıştır. <strong>Tekke</strong> ve <strong>hangâhları</strong> merkez edinerek, eğitim, misafir ağırlama, yoksullara yardım, mesleki eğitim, mal ve kalite kontrolü, fiyatların belirlenmesi gibi ihtiyaç hissedilen her alanda var olmuş ve eksik kısmı tamamlamışlardır. Bütün bu çalışmalar büyük şehirlerde olduğu gibi en ücra köy ve mahallelerde de aksamadan yürütülmüştür.</div> <div><strong>Ahîlerin</strong> merkez olarak kullandıkları <strong>Ahî</strong> zaviyelerine işçi ve çıraklardan başka, öğretmenler, müderrisler kadılar, kâtipler, vaizler emirler yani bölgenin faziletli, saygılı ulu kişileri devam ederdi. <strong>Ahîliğe</strong> kabul edilmek için, iyi ahlaklı, yardımsever ve cömert olmak gibi özellikler aranırdı.</div> <div><strong>İbn</strong> <strong>Battuta,</strong> <strong>Tekke’lerde</strong> misafirlerin gördüğü muameleyi şu şekilde anlatmıştır: “Beraberce şehre (Sivas) girdik. Hele ilk gelenler kendi tekkelerinde misafir oluşumuzdan dolayı sevinç duyuyor, diğerlerine caka satıyorlardı. Öteki <strong>Ahi</strong> dergâhlarında yapıldığı gibi yatacak yerimizi, yiyeceklerimizi ve hamamımızı hazırladılar bize. En güzel şekilde misafir edildik ve aralarında üç gün kaldık.”</div> <div>Modern zamanlarda ortaya çıkan “<strong>Sosyal Hizmet</strong>” kavramı, toplumda dezavantajlı gruplar yaşlı, engelli, hasta, çocuklar başta ihtiyacı olan bireylerin istediğine ulaşmasını sağlamayı hedefler. Bu hedeflerin alanına; sağlık, sosyal, psikoloji, ekonomi ve daha birçok alan girer. <strong>Batı</strong> kaynaklı bir terim olan sosyal hizmet en güzel örneklerini <strong>İslam</strong> <strong>Medeniyetinde</strong> pratiğe geçirmiştir.</div> <div><strong>Ahîlik</strong>, yardımlaşma, fedakârlık temeli üzerine kurulmuştur. Bütün prensiplerin kaynağı <strong>İslam</strong>’dır. Bu teşkilat, sosyal hizmet faaliyetleri en güzel şekilde ve hayatın her alanında uygulamıştır. “<strong>Esnaf</strong> <strong>sandığı</strong>” uygulaması sosyal hizmet faaliyetlerinin kurumsallaşmış somut örneklerindendir. <strong>Ahîce</strong> kalınız…</div> <div>.</div> <div><strong>Hikmet Kara, dikGAZETE.com</strong></div> <div><strong></strong></div> <div><strong></strong></div>