<h3><span><strong>İran’ın asimetrik sürprizi ve ABD uçak gemilerine karşı Avrasya’nın akıllı füzeleri!</strong></span></h3> <div><strong>Çin</strong> ve <strong>Rusya,</strong> sarı öküzü <strong>ABD’ye</strong> vermezse <strong>İran</strong> savaşta sürpriz yapabilir mi? <strong>Avrasya</strong> jeopolitiğinde dengelerin yeniden kurulduğu bir döneme girildi. <strong>Çin Halk Cumhuriyeti</strong> ile <strong>Rusya</strong> <strong>Federasyonu’nun</strong>, <strong>ABD’nin</strong> <strong>İran’a</strong> yönelik savaş tehdidine karşı <strong>Tahran</strong> yönetimine açık destek vermesi, stratejik müttefikliğin artık söylem düzeyini aşıp, fiilî bir <strong>Avrasya</strong> merkezli stratejik dayanışma eksenine dönüştüğünü gösteriyor. Bu gelişme, uluslararası siyasetin kadim ibretlerinden biri olan meşhur “<strong>sarı</strong> <strong>öküz</strong>” hikâyesini hatırlatmaktadır:</div> <div>Geniş düzlüklerde yaşayan büyük bir öküz sürüsü, birlik oldukları için aslanlara karşı kendilerini hep korurmuş. Bir gün, yaşlı bir aslan barış teklifiyle gelmiş: "Şu sarı öküzün rengi bizi tahrik ediyor, onu bize verin bir daha size saldırmayalım" demiş. Sürü, yaşlı bir öküzün “<strong>Yapmayın</strong>!” uyarısına rağmen huzur bulacaklarını sanarak sarı öküzü feda etmiş.</div> <div>Ardından aslanlar her seferinde farklı bir bahaneyle (kuyruğu kısa olan, rengi kara olan diyerek) sürüden birilerini istemeye devam etmiş. Her taviz, öküz sürüsünü biraz daha eksiltmiş ve zayıflatmış; aslanları ise daha da güçlendirmiş.</div> <div>Nihayetinde aslanlar artık bahane bile üretmeden saldırıp, sürüyü yok etmeye başladığında, öküzler hatayı nerede yaptıklarını tartışmışlar. İçlerinden biri acı gerçeği söylemiş: “<strong>Biz bu savaşı, sarı öküzü verdiğimiz gün kaybettik</strong>!”</div> <div>Kıssadan hisse; <strong>Çin</strong> ve <strong>Rusya</strong> tarafından anlaşılmış olmalı ki; <strong>Moskova, Pekin</strong> ve <strong>Tahran</strong> yönetimlerinin <strong>Avrasya’daki</strong> bu dayanışma refleksi, yalnızca <strong>İran’ın</strong> savunulması değil, aynı zamanda tek kutuplu düzenin dayattığı kuşatma stratejisine karşı kolektif bir direnç hattının inşa edilmesi anlamına gelmektedir.</div> <h3><span><strong>Attan büyük deve, deveden büyük fil varsa?</strong></span></h3> <div><strong>ABD'nin</strong> <strong>İran</strong> ve <strong>Küba'yı</strong> cezalandırma ve tecrit etme amaçlı önlemlerine karşı <strong>Rusya</strong> ve <strong>Çin'in</strong> koordineli eylemleri ne anlama geliyor? Kısaca söz edelim; <strong>Rusya</strong> ve <strong>Çin</strong>, <strong>İran</strong> ve <strong>Küba'ya</strong> yönelik <strong>Amerikan</strong> baskısına karşı koymak için birleşti. Geleneksel olarak <strong>İran'ın</strong> rakibi olan <strong>Suudi</strong> <strong>Arabistan</strong>, bölgeyi daha da istikrarsızlaştıracak bir tırmanmadan korkarak itidal çağrısında bulundu.</div> <div><strong>Tahran'ın</strong> müttefikleri olan <strong>Çin</strong> ve <strong>Rusya</strong>, herhangi bir askeri müdahaleye karşı olduklarını ifade ederek, böyle bir eylemin küresel güvenlik üzerindeki sonuçları konusunda uyardılar. <strong>Moskova</strong> ve <strong>Pekin</strong>, diplomatik çözüme ve <strong>İran</strong> nükleer anlaşmasına bağlılığa desteklerini yinelediler.</div> <div><strong>Rusya</strong> ve <strong>Çin</strong> sadece açıklamalarla yetinmiyor; bunları somut ekonomik, diplomatik ve askeri önlemlerle destekliyorlar. <strong>Amerikan</strong> hegemonyasının temelleri çökmeye başlıyor. <strong>ABD'nin</strong> <strong>İran</strong> ve <strong>Küba'yı</strong> cezalandırma ve tecrit etme amaçlı önlemlerine karşı <strong>Rusya</strong> ve <strong>Çin'in</strong> koordineli eylemlerini anlamak önemlidir.</div> <h3><span><strong>Çin ve Rusya; İran’ı silah manyağı mı yaptı?</strong></span></h3> <div><strong>Haziran</strong> <strong>2025'te</strong> <strong>İran</strong> ile <strong>İsrail</strong> arasında yaşanan ve <strong>24</strong> <strong>Haziran'da</strong> <strong>ABD</strong> arabuluculuğuyla sağlanan ateşkesle sona eren on iki günlük savaştan bu yana, <strong>Rusya</strong> ve <strong>Çin</strong>, <strong>İran'a</strong> diplomatik, ekonomik, askeri ve stratejik destek sağladı. Bu, <strong>Tahran'ın</strong> nükleer tesislerine, hava savunmasına ve füze altyapısına yönelik saldırılardan toparlanmasına ve aynı zamanda <strong>Batı</strong> baskısına karşı <strong>Moskova</strong> ve <strong>Pekin</strong> ile ortak "<strong>eksenini</strong>" güçlendirmesine olanak tanıdı.</div> <div>Bu destek koşulsuz olmaktan ziyade pragmatikti; iki ülke de çatışma sırasında doğrudan müdahale etmedi, bu da <strong>İran'da</strong> bir miktar hayal kırıklığına neden oldu; ancak yine de o zamandan beri geçen aylarda önemli ölçüde arttı. <strong>Tahran</strong>, <strong>Pekin</strong> ve <strong>Moskova'da</strong> eş zamanlı olarak gerçekleştirilen, en önemli gelişme, <strong>29</strong> <strong>Ocak</strong> <strong>2026'da</strong> <strong>Üçlü</strong> <strong>Stratejik</strong> <strong>Paktı'nın</strong> imzalanmasıdır. Bu pakt, diplomatik, ekonomik ve güvenlik alanlarında iş birliği için kapsamlı bir çerçeve sunarken; egemenlik, yaptırımlara direnç ve çok kutupluluğu öne çıkarmaktadır.</div> <div></div> <div>Bu anlaşma, üç gücü ortak bir stratejik çerçeve içinde birbirine bağlayan üçlü bir koordinasyon mekanizmasını ilk kez resmileştiriyor. <strong>İran'ın</strong> <strong>Rusya</strong> ve <strong>Çin</strong> ile daha önce imzaladığı ikili anlaşmalara dayanıyor. Hem <strong>Rusya</strong> hem de <strong>Çin</strong>, <strong>İran'a</strong> önemli miktarda askeri yardım sağlıyor, ancak <strong>Çin'in</strong> ekipman tedarikinde daha belirgin bir rol oynadığı, <strong>Rusya'nın</strong> ise <strong>İran'a</strong> kritik istihbarat sağladığı görülüyor.</div> <div><strong>Rusya</strong> ve <strong>Çin'den</strong> <strong>İran'a</strong> son aylarda büyük askeri sevkiyatlar yapıldığı ortaya çıktı. <strong>Askeri</strong> uçaklarla taşınan silah ve teçhizatlar, <strong>Tahran'ın</strong> savunma ve saldırı kapasitesini belirgin biçimde artırırken, bölgedeki güç dengelerine dair güçlü mesajlar içeriyor.</div> <div><strong>Rusya Mi-28NE</strong> saldırı helikopterleri (teyit 2026 başlarında bekleniyor) ve muhtemelen <strong>MIG-29</strong> savaş uçakları teslim etti. <strong>Rusya</strong> ayrıca <strong>İran'a</strong> çok sayıda askeri nakliye uçuşu gerçekleştirdi, <strong>Çin</strong>, <strong>İran'ın</strong> hava savunma sistemini modernize etmeye odaklanarak, <strong>Rus S-300'e</strong> benzer uzun menzilli karadan havaya füze sistemleri olan <strong>HQ-9B</strong> karadan havaya füze sistemleri tedarik etti.</div> <div>Teslimatlar <strong>Temmuz</strong> <strong>2025</strong> gibi erken bir tarihte bildirildi ve <strong>İranlı</strong> yetkililer, <strong>İsrail</strong> saldırıları sonucu oluşan kayıpları telafi etmek için bu sistemlerin konuşlandırıldığını doğruladı. Ayrıca, <strong>F-35</strong> gibi hayalet uçakları tespit etmek için <strong>YLC-8B</strong> uzun menzilli gözetleme radarları konuşlandırdı ve savaş sırasında hasar gören balistik füze üretim hatlarını yeniden inşa etmek için füze bileşenleri (katı yakıtlı itici sistemler ve güdüm sistemleri dahil) gönderdi. <strong>İran</strong>, <strong>İsrail'in</strong> sürpriz saldırısını başlattığı <strong>13 Haziran</strong> <strong>2025'e</strong> kıyasla önemli ölçüde daha güçlü bir askeri konumda bulunuyor.</div> <h3><span><strong>ABD İran'a saldıracak mı?</strong></span></h3> <div><strong>ABD</strong> ordusu, bölgenin <strong>İslam'ın</strong> kutsal ayı <strong>Ramazan'a</strong> girmesiyle birlikte <strong>İran'a</strong> yakın bir mesafede muazzam bir uçak ve savaş gemisi filosu yığıyor. <strong>ABD'nin</strong> <strong>Orta Doğu'ya</strong> gönderdiği son askeri teçhizat, sürdürülebilir bir hava harekatı için gerekli olan eksik yeteneklerin çoğunu içeriyor.</div> <div><strong>Ocak</strong> ayının sonlarından beri bölgede bulunan <strong>USS</strong> <strong>Abraham</strong> <strong>Lincoln</strong> uçak gemisi, yaklaşık <strong>40-45</strong> adet <strong>F-35C</strong> ve <strong>F/A-18</strong> savaş uçağı, <strong>Growler</strong> elektronik savaş jetleri, erken uyarı radar uçakları ve <strong>MH-60</strong> saldırı helikopterleri de dahil olmak üzere yaklaşık <strong>60-70</strong> savaş uçağından oluşan bir hava filosunu da taşıyor.</div> <div><strong>Ortadoğu'da</strong> toplanan güç, <strong>İsrail</strong> <strong>Hava</strong> <strong>Kuvvetleri'nin</strong> yüzlerce savaş uçağı da dahil olmak üzere yetenekleri ve <strong>ABD</strong> <strong>Hava</strong> <strong>Kuvvetleri'nin</strong> “<strong>küresel</strong> <strong>hava</strong> <strong>gücü</strong>” bombardıman uçaklarıyla birleştiğinde, günler değil haftalar sürebilecek büyük bir operasyon için yeterli olup olmadığı ilerleyen süreçte görülecek.</div> <div>Diplomatik görüşmelerin daralması ve askeri hazırlıkların yoğunlaşmasıyla birlikte, <strong>Amerika</strong> <strong>Birleşik</strong> <strong>Devletleri</strong> ve <strong>İran</strong> son yıllarda hiç olmadığı kadar potansiyel bir askeri çatışmaya yakın görünüyor. Gözlemcilere göre savaşın eli kulağında. <strong>ABD'nin</strong> birkaç hafta içinde saldırı düzenleme olasılığını <strong>yüzde 80-90</strong> olarak değerlendiriliyor.</div> <h3><span><strong>İran ABD ile savaşa nasıl hazırlanıyor?</strong></span></h3> <div><strong>ABD'nin</strong> askeri varlıklarını artırmasıyla birlikte<strong>, İran İslam Devrim Muhafızları Ordusu, </strong><strong>Hürmüz</strong> <strong>Boğazı'nı</strong> gerçek mühimmatlı bir tatbikat için trafiğe kapattı. <strong>Ocak</strong> ayında <strong>Trump'ın</strong> askeri müdahale tehdidinde bulunmasından bu yana boğazın bazı bölümleri ilk kez kapandı. "<strong>Hürmüz Boğazı'nın Akıllı Kontrolü</strong>" adı verilen tatbikatlar, Pazartesi günü başladı. Hedeflere gemisavar seyir füzeleri ateşleniyor. <strong>İran</strong> <strong>Devrim</strong> <strong>Muhafızları'na</strong> ait insansız hava araçları ve denizaltı birimleri üç <strong>İran</strong> adasından hareketle operasyonlar yürütüyor. Tatbikat kapsamında <strong>Rus</strong>, <strong>Çin</strong> ve <strong>İran</strong> deniz kuvvetlerin <strong>Hürmüz</strong> <strong>Boğazı'nda</strong> koordinasyon, taktiksel hazırlık ve hızlı müdahale prosedürlerini test ediyorlar.</div> <div><strong></strong></div> <div><strong>İran</strong>, <strong>Çin</strong> ve <strong>Rusya’nın</strong>, <strong>Hürmüz</strong> <strong>Boğazı'nda</strong> düzenli olarak <strong>2026</strong> <strong>Deniz Güvenlik Kuşağı</strong> deniz tatbikatı yapması, <strong>Beyaz Saray</strong> ile <strong>Pentagon'un</strong> bunu dikkate alması için önemli nedenleri var. <strong>ABD'nin</strong> <strong>İran'a</strong> yönelik bir saldırısı sırasında bu sularda <strong>Rus</strong> veya <strong>Çin</strong> savaş gemilerinin bulunması, planlamacıların ele alması gereken askeri ve siyasi sonuçlar doğurabilir. Aynı zamanda, devam eden <strong>ABD</strong> askeri yığılması ve tatbikatın zamanlaması, bunun operasyonel bir etkiden ziyade bir mesaj verme etkisi yaratacağına işaret ediyor. <strong>İran</strong>, ültimatomlara rağmen meydan okumaya devam ediyor ve herhangi bir saldırıya eşi benzeri görülmemiş bir misilleme sözü veriyor.</div> <h3><span><strong>İran'ın elinde ABD ordusunu imha edecek kıyamet silahı var mı</strong></span></h3> <div><strong>Trump'ın</strong> bölgeye göndermekle övündüğü "<strong>muhteşem</strong> <strong>donanma</strong>" <strong>İran</strong> liderliğini korkutmamış olmalı ki; <strong>İran'ın</strong> <strong>Türk</strong> asıllı dini lideri <strong>Hamaney</strong>, “<strong>Amerikalılar sürekli olarak İran'a bir savaş gemisi gönderdiklerini söylüyorlar. Elbette, bir savaş gemisi tehlikeli bir askeri teçhizattır. Ancak, o savaş gemisinden daha tehlikeli olan, o savaş gemisini denizin dibine gönderebilecek silahtır</strong>.” dedi.</div> <div><strong>Hamaney’in</strong> bu sözleri, klasik askeri güçten ziyade stratejik ve asimetrik üstünlüğe vurgu yapan siyasi bir mesaj içeriyor. Nasıl mı? <strong>İran</strong>, devasa uçak gemileriyle açık denizde rekabet edemeyeceğinin farkında. Bu yüzden “<strong>asimetrik</strong> <strong>savaş</strong>” stratejisini benimsemiş durumda.</div> <div><strong>Hamaney</strong> bu sözü ile muhtemelen <strong>İran’ın</strong> geliştirdiği gemi savar balistik füzelerini ve kamikaze insansız hava araçlarını kastediyor. Özellikle “<strong>Basra</strong> <strong>Körfezi</strong>” gibi dar sularda, milyarlarca dolarlık bir uçak gemisinin, çok daha ucuz ama etkili bir füze yağmuruyla saf dışı bırakılabileceği mesajını veriyor.</div> <div>Bu açıklama aynı zamanda bir psikolojik harp taktiğidir. Kendi halkına ve müttefiklerine “<strong>korkmayın, devasa gemileri olsa da bizim onları durduracak gizli/etkili yöntemlerimiz var</strong>” güvenini vermeye çalışıyor. Kastedilen "<strong>silah</strong>" tek bir fiziksel objeden ziyade, gemiyi hedef alabilecek hassas füzeler, intihar botları ve bunları kullanacak olan ideolojik kararlılığın birleşimidir. <strong>İran'ın</strong> füze ucuna takılabilecek modern, gelişmiş bir savaş başlığı üretmesine gerek yok. <strong>80</strong> yıl önce <strong>ABD'nin</strong> <strong>Hiroşima'yı</strong> yerle bir etmek için kullandığı bombaya benzeyen ilkel bir cihazı deneyebilir.</div> <h3><span><strong>Çin ve Rusya, İran’a lojistik destek verir ama ABD’ye karşı yanında savaşmaz!..</strong></span></h3> <div></div> <div>Öncelikle, savaşın çok düşük bir ihtimal gibi göründüğü söylenebilir. İran işgal edilemeyecek kadar büyük, <strong>Trump'ın</strong> dış politikası çok tartışmalı ve <strong>ABD'nin</strong> de uluslararası destekle bu savaşı başlatmak için yeterli bir gerekçesi/anlatı yok. <strong>İran'a</strong> saldırı olması durumunda <strong>Rusya</strong> ve <strong>Çin'in</strong> çatışmaya katılacağını kimse beklemesin. Ancak <strong>İran'ın</strong> kendisini etkili bir şekilde savunabilmesini ve <strong>ABD'nin</strong> rejim değişikliği girişimlerine karşı koyabilmesini sağlamak için koordineli ve önemli adımlar atıyorlar.</div> <h3><span><strong>ABD, Körfez’de yaşayacağı bir yenilgiyi geri çekilmesine gerekçe gösterebilir!..</strong></span></h3> <div><strong></strong></div> <div><strong>ABD</strong> savaş filosunun <strong>İran’ın</strong> verebileceği hasar ve tahribatla karşılaşması, <strong>Pentagon’un</strong> yenilenen savunma doktrininde yer alan “<strong>Homeland Defense</strong> / <strong>Anavatan Savunması</strong>” yaklaşımını uygulaması için önemli bir gerekçe oluşturacaktır. <strong>Askerî</strong> perspektiften bakıldığında bu değişim; <strong>Çin</strong> ve <strong>Rusya</strong> gibi rakiplerin hipersonik füzeler ve uzay tabanlı silahlarla <strong>Amerikan</strong> topraklarını doğrudan tehdit edebilir hâle gelmesine karşı, “<strong>Golden</strong> <strong>Dome</strong>” gibi yeni nesil hava savunma sistemlerini önceliklendiren stratejik bir yanıt niteliği taşımaktadır.</div> <h3><span><strong>Aktif tarafsızlık stratejisi ekseninde Türkiye'nin rolü…</strong></span></h3> <div><strong>Çin</strong> ve <strong>Rusya'nın</strong> <strong>İran'ı</strong> "<strong>sarı</strong> <strong>öküz</strong>" olarak feda etmeyeceği, <strong>2026</strong> başında imzalanan <strong>Üçlü Stratejik Pakt</strong> ile artık bir varsayımdan öte fiilî bir savunma hattına dönüşmüştür. <strong>İran'ın</strong> bu savaşta yapacağı asıl sürpriz, elindeki tek bir "<strong>kıyamet</strong> <strong>silahı”ndan</strong> ziyade, <strong>Rus</strong> istihbarat desteği ve <strong>Çin’in</strong> yüksek teknolojili savunma sistemleriyle tahkim edilmiş asimetrik vuruş gücüdür. Özellikle <strong>Hürmüz</strong> <strong>Boğazı</strong> gibi dar bir alanda, <strong>ABD</strong> uçak gemilerini hedef alabilecek bu kolektif direnç, <strong>Washington’un</strong> askeri maliyetlerini göze alınamaz seviyelere çekebilir.</div> <div>Bu noktada <strong>Türkiye</strong>, jeopolitik bir sıkışmışlık ile tarihi bir fırsat arasında durmaktadır. <strong>Ankara</strong> bir yandan <strong>NATO</strong> müttefiki olarak baskı görse de <strong>İran’ın</strong> istikrarsızlaşmasının yaratacağı mülteci krizi ve bölgesel boşluktan terör örgütlerinin faydalanma riski nedeniyle savaşa mesafeli duracaktır. <strong>Türkiye'nin</strong> buradaki asıl rolü, <strong>Batı</strong> ile <strong>Avrasya</strong> bloğu arasında bir “<strong>diplomatik emniyet supabı</strong>” görevi görerek çatışmanın bölgeye yayılmasını engellemek ve enerji koridorlarının güvenliğini sağlamak üzerine kurulu bir aktif tarafsızlık stratejisidir.</div> <div>.</div> <div><strong>Ömür Çelikdönmez, dikGAZETE.com</strong></div> <div>омюр челикдёнмез, Дикгазете</div> <div><strong>Seçilmiş Kaynakça</strong></div> <div>https://french.almanar.com.lb/article/15757/</div> <div>https://m.timesofindia.com/articleshow/128561663.cms?</div> <div>https://ilkha.com/dunya/rusya-ve-cinden-irana-stratejik-askeri-takviye-508256</div> <div>https://www.dropsitenews.com/p/iran-us-nuclear-military-buildup-trump-khamenei?</div> <div>https://www.ms.now/opinion/msnbc-opinion/iran-israel-us-nuclear-war-risks-rcna213653</div> <div>https://www.washingtonpost.com/opinions/2026/02/19/trump-russia-new-start-nuclear-treaty/</div> <div>https://www.twz.com/news-features/final-pieces-moving-into-place-for-potential-attack-on-iran</div> <div>https://www.quora.com/Would-Russia-and-China-attack-the-USA-if-it-uses-nuclear-weapons-on-Iran</div> <div><strong>https://www.dikgazete.com/yazi/pentagon-savunma-doktrinini-yeniliyor-merkezde-homeland-defense-var-8629.html</strong></div> <div>https://www.twz.com/news-features/what-irans-naval-exercise-with-china-and-russia-in-the-strait-of-hormuz-actually-means</div> <div>https://www.initiative-communiste.fr/articles/international/guerre-contre-liran-le-point-sur-la-situation-et-lanalyse-dalain-corvez/</div> <div>https://timesofindia.indiatimes.com/world/us/middle-east-on-boil-5-reasons-why-trump-may-attack-iran-anytime-now/articleshow/128561663.cms</div> <div>https://farsnews.ir/Rahgozar_b/1771317992495884168/IRGC-Navy-Showcases-Advanced-Armed-Drones-in-Strait-of-Hormuz-Smart-Control-Drill</div> <div></div> <div></div>