<div><span><span><span>İstanbul’un en eski ve sayılı spor kulüplerinden<strong> İstanbul Görmeyenler Gençlik ve Spor Kulübü</strong> (İSGÖR) kapandı.</span></span></span></div> <div><span><span><span>Haber, kamuoyu veya spor camiasında kimleri, nasıl ilgilendirir bilemem ama, sayıları iki elin parmakları kadar dahi olsa <strong>görme engelli bireylerin</strong> bir araya geldikleri İstanbul’daki görme engellilerin spor yuvası şimdi yok.</span></span></span></div> <div><span><span><span>Kulübün Yönetim Kurulu adına açıklama yapan değerli Başkanı/Kardeşimiz <strong>Ali Çavdar,</strong> aktivitelerini sonlandırmalarının en önemli sebebinin maddi imkânsızlıklar, taviz verilmeyen değerler olduğuna dikkat çekti.</span></span></span></div> <div><span><span><span>Sayın başkan, <strong>“Kamuoyuna duyurulur…"</strong> başlığı altında, 2001 yılında kurulan ve <strong>Goalball Bayan-Erkek, B1 Futbol, Atletizm</strong> branşlarında sayısız <strong>Türkiye Şampiyonluklar</strong>ına adını yazdıran ve <strong>Milli Takım sporcusu</strong> yetiştiren güzide kulübün kapanmasını şöyle özetliyor:</span></span></span></div> <div><span><span><span>"...Ama emin olunmalıdır ki, bizde sporun sahada yapılacağı kültürü olmasaydı ve rakiplerimizle aynı yollara başvursaydık hem daha çabuk toparlanır, hem de bizi o hale düşürenleri çok daha içler acısı hale düşürebilirdik. Ama o zaman İSGÖR olamazdık.</span></span></span></div> <div><span><span><span>İstanbul Dernekler İl Müdürlüğünce 31.03.2017 tarihi itibarıyla onaylanarak İSGÖR resmen tarihin tozlu sayfalarındaki yerini almıştır. </span></span></span></div> <div><span><span><span>Hep spor ve sporcu odaklı olan kulübümüz fesih aşamasında da sporcuların mağduriyet yaşamaması için tamamının serbest kalmasını sağlamış ve geleceklerini bonservis avcıları değil, kendilerinin çizmelerini sağlamıştır…"</span></span></span></div> <div><span><span><span>Futbol başta olmak üzere, Türk sporunda, <strong>“Nereye gidiyor" </strong>sorusuna cevap aranmasına devam ediledursun, İstanbul gibi devasa, bir o kadar nadide bir şehirde sadece sayıları 3-4 görme engelli spor kulübünden biri olan<strong> İstanbul Görmeyenler Gençlik ve Spor Kulübü’</strong>nün kapısına ilgisizlikten kilit vurulması, şahsımı derinden üzmüştür. </span></span></span></div> <div><span><span><span>Bu üzüntüye gelinene kadar kim bilir yardım-destek için başkan ve yönetiminin çaldığı hangi kapılar yüzlerine kapandı, aşındırılan hangi yollardan eller boş dönüldü?..</span></span></span></div> <div><span><span><span><strong>HEDEF ‘ENGELSİZ BİR HAYAT’ OLMALI!..</strong></span></span></span></div> <div><span><span><span>Nasıl mı?</span></span></span></div> <div><span><span><span>Onlara acıyarak, üzülerek, kayırarak değil. </span></span></span></div> <div><span><span><span>Sadece ve sadece imkân sağlayıp, fırsat vererek. </span></span></span></div> <div><span><span><span>Yıllardır onlarla birlikte olmanın bize sağladığı tecrübe <strong>"Engelli vatandaşlarımıza balık ikram etmekten daha çok, balık tutmasını öğretmek"</strong> gerekliliğinin kaçınılmaz olduğunu göstermekte. </span></span></span></div> <div><span><span><span>Tamamen batının-haçlıların bir oyunu olan <strong>‘özel günler’</strong> adı altında yılda bir kez değil her gün hatırlamak, kendi geçimlerini sağlamalarının yanında, ülkenin üretimine katkı sağlayacak ortak oluşturmak gerekiyor. </span></span></span></div> <div><span><span><span>Görme Engelli Avukat, Görme Engelli Santralci, Görme Engelli Milletvekili, Bedensel Engelli Olimpiyat (Paralimpik Oyunlar) Şampiyonu Sporcu, İşitme Engelli Avrupa Futbol Şampiyonu Takım…</span></span></span></div> <div><span><span><span>Başarı listesi uzayıp gidiyor.</span></span></span></div> <div><span><span><span><strong>"Sahi, engelli bireyler bunları yapabiliyor mu?" </strong>sorusu kafamızda oluşabilir! </span></span></span></div> <div><span><span><span>Şaka-hayal gibi değil mi?</span></span></span></div> <div><span><span><span>Biraz kuma gömülmüş kafamızı dışarı çıkarsak, sosyal medya denen her ‘tıklamayı’ kendimize maharet sandığımız sanal dünyadan kendimizi kurtarıp etrafımıza bakarsak farkına varacağız da, nerede o maharet ve cesaret. </span></span></span></div> <div><span><span><span>Sizlere sadece bir örnek isim vermek istiyorum; <strong>Ali Çavdar.</strong></span></span></span></div> <div><span><span><span>Kendisi maddi imkânsızlıklar nedeni ile kapanan ve bu yazımıza konu olan<strong> İstanbul Görmeyenler Gençlik ve Spor Kulübü</strong>nün (İSGÖR) başkanı. </span></span></span></div> <div><span><span><span>Uzun yıllar öncesine dayanan dostluğumuzda <strong>Çavdar</strong>’ın eğitim ve spor hayatına şahitliğimiz, bizi her defasında şu soruyu gündeme getirmeyi kaçınılmaz kıldı; "Acaba onlar mı engelli, yoksa bizler mi?”</span></span></span></div> <div><span><span><span>Neden?</span></span></span></div> <div><span><span><span>Sayın Ali başkan, doğuştan görme engelli. </span></span></span></div> <div><span><span><span><strong>İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi </strong>mezunu. </span></span></span></div> <div><span><span><span>Ekonomide Yüksek Lisans yapmış ve halen Maliyede çalışmakta. </span></span></span></div> <div><span><span><span>Spor hayatında futbolda <strong>Milli Takım</strong> seviyesine kadar yükselmiş, sporda akademik kariyer edinmek için <strong>Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi</strong> öğrencisi olarak eğitimini sürdürmekte… </span></span></span></div> <div><span><span><span>Daha fazla söze ne hacet!</span></span></span></div> <div><span><span><span>Yüreğimizi biraz cesaretlendirip kalplerimizi daha fazla karartmayı istemiyorsak, üstlendiğimiz görev ve sorumluluğumuzu yerine getirelim. </span></span></span></div> <div><span><span><span>İşte o vakit çalışmalarımızın adı milli seferberlik, işte o zaman engelli veya engelsiz tüm toplumun bireyleriyle hep beraber huzurlu-verimli yaşama imkânı yakalarız…</span></span></span></div> <div><span><span><span><strong>Ahmet Gülümseyen, dikGAZETE.com</strong></span></span></span></div>