Sustu!.. Kulaklarıma inanamadım…

Sustu!.. Kulaklarıma inanamadım… 

Kapı önlerini seviyorum ben 

İnsanın en yakını gibi bir şey

Gibi ten gibi ten

Tane mısır gibi dişlerini sıkıp

Sulak araziler gibi gözlerinle 

Yüzerken terlemiş bedeninle durduğun

Öbür kıtadan gelmiş gibi yorgun 

Gibi susuz

Bir kumaşın diğeriyle teyellendiği ama

Ama pek de sağlam olmayan bir tutturuluşla

Kimsenin tam olarak itimat etmediği,

İçin sıkıntısız konforlu

Zillerin üstünde hep bir babacan

Paspaslarda hep bir sabun kokusu

Gibi tanıdık

Bekleyişin en kısası 

Eminliğin en uzun olduğu anlar

Pencere ışıkları yeni mutfağa geçilmiş

Çıkılmış salondan

İçinde bildik çarşaflar

Gibi nazik

İçindeki yitmiş kapılar bile 

Bekletse yüz-bin-yıl

En küsmesiz geri dönüşler de olsa sonu

Gibi yoksul

Kapı önünde çiçek 

Kapı önünde aşık

Kapı önünde hasret

Gibi şiir

Kapı önlerini seviyorum ben 

İnsanın en yakını gibi bir şey

Açılana kadar

Gibi sabır

.

Arzu Leyal, dikGAZETE.com