<div><strong>Sevgi</strong>, canlı-cansız varlıklara karşı ilgi, alaka, <strong>içtenlikle</strong> <strong>duyulan</strong> bağlılıktır.</div> <div><strong>Hayatın</strong> her anında her alanında var olan ve <strong>bizi biz yapan</strong> en temel en doğal duygudur sevgi.</div> <div><strong>Sevgi</strong> kazanılan bir şey ya da bir <strong>lüks</strong> değildir. Şartsız olarak <strong>hakettigimiz</strong> bir ihtiyaçtır.</div> <div><strong>Kalbimizde</strong> hissedebildiğimiz <strong>sevginin</strong> <strong>derinliği</strong> arttıkça <strong>hayata</strong>, <strong>insanlara</strong> ve <strong>olaylara</strong> karşı <strong>bakış</strong> <strong>açımız</strong> da değişir.</div> <div><strong>Sevgi,</strong> yargıdan uzaklaştırır.</div> <div><strong>Mevlana</strong>; “<strong>Sevgi şifadır, güçtür ve değişimin mührüdür</strong>" der.</div> <div><strong>Sevgi</strong> ile dünyamız aydınlanır değişir ve güzelleşir.</div> <div>Onun <strong>dönüştüremeyeceği</strong> hiçbir şey yoktur; karmalarımızı bile dönüştürebiliriz.</div> <div><strong>Sevgi,</strong> her şeye rağmen <strong>var</strong> <strong>olma</strong> <strong>cesaretini</strong> gösterebilmektir. Tekamül yolculuğumuzda <strong>itici</strong> <strong>gücümüz</strong> olmalıdır.</div> <div><strong>Çevremizdeki</strong> insanları <strong>kolaylıkla</strong> <strong>severken</strong>, <strong>tolere</strong> edebilirken, <strong>kendimizi</strong> <strong>neden</strong> bu kadar kolay sevemiyor ve tolere edemiyoruz; kendimize bile <strong>yargıda</strong> bulunuyoruz.</div> <div><strong>Kendimizi</strong> <strong>sevmemiz</strong> için <strong>muhteşem</strong>, <strong>kusursuz</strong> olmamıza gerek yok.</div> <div>Her halimizle, <strong>eksiklerimizle,</strong> <strong>yanlışlarımızla,</strong> <strong>tuhaflıklarımızla</strong> kendimizi <strong>kabul</strong> <strong>edip</strong> sevmeliyiz.</div> <div>Her şeyin <strong>üstesinden</strong> gelemeyeceğimizi hatırlatalım kendimize.</div> <div>Yanlışlarımızı, eksikliklerimizi bilip hoş görelim.</div> <div>Hayallerimizdeki o “<strong>ideal</strong> <strong>insan”</strong> olamayız ama bu konuda <strong>cesaret</strong> gösterip <strong>güçlü</strong> <strong>adımlar</strong> atıp, <strong>ilerleme</strong> kat edebiliriz.</div> <div>Kendimizden <strong>beklentilerimizi</strong> potansiyellerimiz oranında tutmalıyız, <strong>kendimizi</strong> <strong>yormamak</strong> adına.</div> <div>Kimilerine göre <strong>bencillik</strong> olarak algılansa da <strong>Aristoteles;</strong> "<strong>Kendini sevmek, başkalarını sevmek için bir ön şarttır</strong>” der.</div> <div>Kendini sevmek, kendini en iyi şekilde <strong>yaşatmaya</strong> çalışmaktan, kendine <strong>değer</strong> <strong>vermekten</strong>, <strong>bedenimizi</strong> ve <strong>ruhumuzu</strong> kendimize daha iyi <strong>duyurmaktan</strong> geçer.</div> <div>“<strong>Seviyorum</strong>” demekle de <strong>sevmek</strong> olmaz!..</div> <div>Bu sevgiyi <strong>lisan-ı hal ile</strong> göstermeliyiz.</div> <div><strong>Sevgi</strong>, hayatın her anında vardır ve <strong>sırlanmıştır</strong>.</div> <div><strong>Kalbimizdeki</strong> <strong>sevgiyi</strong> ortaya çıkarmadıkça <strong>değerini</strong> anlayamayız, bilemeyiz.</div> <div>İçinizdeki sevginin ortaya çıkmasına, kalbinizden taşmasına ve dünyanızı dönüştürmesini izin verin…</div> <div>Her şeyi ve herkesi çok sevin ama en çok da kendinizi.</div> <div><strong>Sevgiyi</strong> en çok <strong>kendimiz</strong> hak ediyoruz.</div> <div>.</div> <div><strong>Zübeyde Kızılyer Aslan, dikGAZETE.com</strong></div> <div><strong></strong></div>