Mübarek Cumamız kutlu olsun! Alkol ve madde bağımlılığı bir insanı değil, bir aileyi öldürür

Bir şişe alkolün, bir avuç uyuşturucunun arkasında yalnızca bağımlı olan bir insan yoktur. Arkasında sessizce ölen bir anne, her gece gözyaşı döken bir baba, korkuyla büyüyen evlatlar ve paramparça olmuş bir yuva vardır. Bu illet, önce insanın aklını esir alır; sonra vicdanını susturur. Gözler görür ama gerçeği göremez, kulaklar duyar ama feryatları işitemez. Bir zamanlar "Canım" dediği eşine el kaldıran, evladının gözlerine korku salan, anne ve babasının yüreğine hançer saplayan bir yabancıya dönüşür. Nice anneler, sabaha kadar açık kalan kapının önünde bekler; “Belki bugün ayık gelir” diye dua eder. Nice babalar, kimse görmesin diye gözyaşlarını içine akıtır. Nice çocuklar, arkadaşlarına “Babam çalışıyor” der; oysa babası ya bir meyhanenin köşesinde ya da sokaklarda kendi ömrünü tüketmektedir.

Bağımlılık yalnızca bedenleri çürütmez; umutları da çürütür. Bir evde kahkaha yerine çığlık, huzur yerine korku, sevgi yerine nefret, dua yerine gözyaşı bırakır. Her gün nice ocaklar söner. Nice yuvalar dağılır. Nice gençler toprağa düşer. Ve geriye sadece mezar taşlarına yazılmış birkaç tarih ile yüreklere kazınmış tarifsiz acılar kalır. En acısı da şudur: Bağımlı insan, çoğu zaman aynaya baktığında kendisini bile tanıyamaz çünkü alkol ve uyuşturucu, önce insanın yüzünü değil ruhunu öldürür. Ey anne ve babalar; evlatlarınıza yalnızca ekmek değil, sevgi de verin. Onları dinleyin, anlayın, yalnız bırakmayın çünkü sevgisiz büyüyen bir yürek, bazen en karanlık sokaklarda teselli arar. Ey genç kardeşim; sana uzatılan her madde, sana sunulan bir dostluk değil; seni hayattan daimi koparmak isteyen görünmez bir cellâttır. Bir anlık merak, bir ömrün pişmanlığı olabilir.

Bugün hâlâ nefes alıyorsan, hâlâ sevdiklerin seni bekliyor dön, dön… Henüz vakit varken dön. Çünkü seni affetmeye hazır bir annenin duası, kapıda yolunu gözleyen bir babanın ümidi ve “Babam geri gelsin” diye sessizce ağlayan bir çocuğun gözyaşı, dünyadaki bütün bağımlılıklardan daha güçlüdür. Unutmayalım; alkol ve madde bağımlılığı sadece bir kişinin felaketi değildir. O; toplumun vicdanında kanayan, her gün yeni canlar alan sessiz bir afettir. Bir insanı bağımlılıktan kurtarmak, sadece bir hayatı değil; bir annenin duasını, bir babanın umudunu, bir eşin huzurunu ve bir çocuğun geleceğini kurtarmaktır. Ne olur bir can daha sönmeden, bir yuva daha dağılmadan, bir annenin daha yüreği yanmadan, hep birlikte bu karanlığa dur diyelim. Çünkü bağımlılığın kazananı yoktur; kaybedeni ise daima bütün bir “Alkol ve madde, insanı bir günde öldürmez; ama her gün biraz daha insanlığından, sevdiklerinden ve umutlarından koparır. En ağır cenaze, toprağa giren beden değil; yaşarken kaybedilen vicdandır.”

Ey alkol ve madde bağımlısı!.. Kişilikli ruhun kaldıysa Yüce Allah’a ram ol. Kabe-i Muazzama’ya yüzün sür; kurtulman için gözyaşı dök, yalvar dualar et. Mübarek Cumamız hayırlara vesile olsun inşallah, amin.