Erdoğan'a nasıl bir oyun oynandı! Erdoğan nasıl ön aldı! Şimdi ne olacak!..

"Erdoğan'ın Cemali ve Celali" diye başlık attığı yazısında Atılgan Bayar, bir "politik analiz" ile gidişatı ve özellikle Cumhurbaşkanı Erdoğan'a karşı oluşturulan kampanyayı ve gelinen son noktayı yorumladı...

Erdoğan'ın içeriden ve dışarıdan, bilinçli ve (yakınındakiler tarafından da belki) bilinçsizce nasıl bir cendereye sıkıştırılmak istendiğine işaret ettikten sonra Başbakan Davutoğlu'na yönelik değerlendirmeleriyle de yazısını sürdüren Bayar'ın söylediklerine bakın bakalım ne dersiniz.

Yazıya geçmeden küçük bir not: Bu yazıyı iki-üç paragraf arasına girerek, birer cümle ile "dedi... söyledi... Bayar, yazısına şöyle devam etti... daha sonra şunları kaydetti..." falan gibi, "Aynen alıntılamadık, haber formatına soktuk" yolu ile de sunmak vardır amma hiç öyle bir yola girmeden, yazı "bütün" olarak okunsun diye buraya olduğu gibi yerleştiriyoruz... Katılıp-katılmama meselesi değil, bütününe de bir kısmına da katılabilir ya da hiç bir noktasına katılmayabilirsiniz ama kulak arkası edilmemesi gereken tesbitler var.

Çünkü "Dost ve içeriden" görünen bazıları ya da o tiplerin çevresindekilerin de burada söylenenlere biraz olsun kulak kabartması, "Cemal"i olmadığı halde "Celal"le işi götürmeye kalkanlara artık pirim verilmemesi vakti geldi de geçiyor bile.

İşte yazısı (Punto büyütme ve siyahlaştırmalar bize ait) buyrun:

Benim gördüğüm ve tanıdığım Erdoğan ile kamuoyunda oluşturulmaya çalışılan Erdoğan imajı arasında devasa bir fark var.

Ben; vicdanlı, merhametli, dinleyen ve anlayan bir Erdoğan gördüm. Deyim yerindeyse, dervişane bir Başbakan ve Cumhurbaşkanı adayı...

Bir lider imajı, yalnızca düşmanlarıyla değil, onu müdafa eden, deyim yerindeyse, sözcüleri diyebileceğimiz kişilerin imajıyla da şekilleniyor.

Hangi sebepten olursa olsun, müspet veya menfi, Erdoğan’ı savunan veya Erdoğan adına konuşanların son zamanlarda sadece ‘celalli’ olduklarını gördük.

Kendisine en küçük iyiliği dokunan birisini, kamyon kasası kadar kötülüğü dokunsa bile, harcamaktan imtina ediyordu.

Bu durum hem yurt içindeki, hem de yurt dışındaki muhalifleri tarafından hemen keşfedildi.

İşte bugünkü imaj, böyle inşa edildi.

Erdoğan müdafasında kadraja giren kimi isimlerin imajı, gelip Erdoğan imajının üzerine yapıştı, veya yapıştırıldı.

AİKİDO STRATEJİSİ

İkinci adımda, muhaliflerinin karşısında şu gerçeklik vardı: Toplumsal desteği maksimum seviyede olan ve toplumun hemen hemen her kesimi tarafından sevilen bir lideri, dışarıdan güç uygulayarak yenmek imkansızdı.

O halde, Erdoğan’ı yenmek için başka bir teknik uygulayacak, Erdoğan’a, Erdoğan’ın kendi gücü ile zarar vereceklerdi.

Sayın Cumhurbaşkanı’nın en yakınındaki kadrolar efsunlandı ve gerçekliğin Sayın Erdoğan’a ulaşmasının önüne bir set konuldu.

DAVUTOĞLU FIRSAT MI, TEHLİKE Mİ?

Oysa Erdoğan niçin Cumhurbaşkanı olmuştu? Bu soru hiç sorulmadı ve cevabı düşünülmedi.

Erdoğan artık kendisi partisine sığmadığı için Cumhurbaşkanı olmuştu. AK Parti’ye sığmıyor, millet bir lider bekliyor, milletin lideri konumunu kendisine rezerve etmiş bekliyordu.

PEKİ ŞİMDİ NE OLACAK?

İkinci aşamada, imajının üzerine gelip etiket gibi yapışan ‘stalker’ taifesinin dizilimi ile oynayabilir.

Çok yakınında bulunabiliyorlar ama Tayyip Erdoğan’ı hiç tanımamışlar.

Cemalini de, celalini de...