<div><span><span><strong>Deevrimci Ceco</strong>’dan “<strong>Gizli Lokavt</strong>” yemişiz haberimiz yok.</span></span></div> <div><span><span>“<strong>Tiyatroyu kapatıyoruz</strong>” demiş, tatil sonrası <strong>AKM</strong>’de <strong>Brecht</strong> <strong>Kabare</strong> ile sezon açmış.</span></span></div> <div><span><span>Provaya uğradığımda beni <strong>Pangaltı</strong>’daki depoya yollayıp, <strong>5. Kattan</strong> ki, eski yapı <strong>7. kat</strong> say en azından, spot taşıtmış.</span></span></div> <div><span><span>Aaa bir de ilk oyuna gittik, “<strong>Devrik Süleyman</strong>” oyunundan çıkarak; tüm kadroyu “<strong>siz ilerlediniz</strong>” diye suçlayıp istifa eden <strong>Nurten Tuç </strong>ev sahibesi pozunda orada.</span></span></div> <div><span><span>Yaşı uygun olmayanlar için: O yıllarda, <strong>TİP ve TKP</strong>’nin “<strong>Sovyetler’in mavi boncuğu bendedir</strong>” soylu kavgasını yaptığı günlerde; “<strong>İlerlemek</strong>” <strong>TKP</strong> <strong>yandaşı</strong> <strong>olmak</strong> yani <strong>sol münafıklık </strong>demek oluyor.</span></span></div> <div><span><span>Toplantı istedim, mekanı kim belirledi bilemiyorum.</span></span></div> <div><span><span></span></span></div> <div><span><span><strong>Gümüşsuyu</strong> askeri hastahanesinin yan köşesindeki <strong>Rus lokantası.</strong></span></span></div> <div><span><span><strong></strong></span></span></div> <div><span><span><strong>Ceco,</strong> <strong>Mehmet Akan</strong> ve <strong>karısı</strong> ve <strong>Macit.</strong> </span></span></div> <div><span><span>Herkes karşımda!</span></span></div> <div><span><span>Olanaksız ya, <strong>oturma düzeni de</strong> öyle kalmış aklımda.</span></span></div> <div><span><span>Hesap soruyorum!..</span></span></div> <div><span><span><strong>- Bu nasıl iş! Dostlar Tiyatrosu’nda Yönetim, Dramaturji, İç İlişkiler, Dış İlişkiler ve Onur Kurulu var. Çeliğe su verilmiş. Tiyatronun bir çalışanının diğer bir emekçiye onda bir hakareti ihraç nedeni sayılır.</strong></span></span></div> <div><span><span>Estek köstek; ilk defa <strong>Ceco</strong>’nun baştan ve açık konuştuğunu gördüm, duydum.</span></span></div> <div><span><span><strong>- Ben seni hiçbir zaman Dostlar Tiyatrosu’ndan saymadım.</strong></span></span></div> <div><span><span>Vahim bir söz; ben çok rahatladım.</span></span></div> <div><span><span><strong>- Ohh Genco; bunca sene sonra ilk kez anladım bazı tavırların nedenini.</strong></span></span></div> <div><span><span>Macit sağolsun ortamı yumuşatma umarsız çabasında bir-iki söz söyledi.</span></span></div> <div><span><span>“<strong>Bırak Macitciğim, ben gerçekten çok rahatladım</strong>” dedim.</span></span></div> <div><span><span>Sonrası hava-su muhabbeti, birlikte meydana doğru yürüyüş.</span></span></div> <div><span><span>Ayrıldık,<strong> 78’in </strong>güzüydü.</span></span></div> <div><span><span>42 yıl olmuş.</span></span></div> <div><span><span>Sonrasında <strong>Ceco</strong> sözünü tutmadı; aksine davrandığına tanık bulmak zordur, “<strong>elbet bir gün yine bir araya geliriz</strong>” demişti.</span></span></div> <div><span><span>Nasıl olacak ki kendinden başka bir oyuncunun olduğu kaç oyunu var ki bunca zamandır.</span></span></div> <div><span><span><strong>Kendine DOST”LAR”eki sevmez!</strong></span></span></div> <div><span><span>NOT:</span></span></div> <div><span><span>“<strong>Sovyet</strong>” tanıdık bir kelime “<strong>Şura</strong>” demek.</span></span></div> <div><span><span>-“Hayatta Oynamam” kitabımdan-</span></span></div> <div><span><span>.</span></span></div> <div><span><span><strong>Ulvi Alacakaptan, dikGAZETE.com</strong></span></span></div> <div></div>