Gazze
Gazze’nin kuzeyinden saldırılar nedeniyle göç etmek zorunda kalan Zemlut, hayatta kalan aile fertleriyle Gazze Şeridi'nin orta kesimindeki Bureyc Mülteci Kampı’na sığındı.
Ömrünün 30 yılını eğitime ve sanata adayan Filistinli ressam, kaldığı çadırda Filistin halkının acılarını, geçmişteki mutlu günlerini ve saldırıların bıraktığı derin izleri resimlerine yansıtıyor.
Muhammed Abdülcelil Zemlut, İsrail saldırılarında oğulları Şadi, Ali ve Abdullah’ı kaybettiğini belirterek, yaşadığı acıyı sanatla hafifletmeye çalıştığını söyledi.
Ayağından yaralı olduğunu ve temel yaşam koşullarından yoksun bulunduğunu aktaran Zemlut, sanatın kendisi için bir direnç ve ifade aracı olduğunu vurguladı.
Bir ömür sanatla geçti...
Kahire Güzel Sanatlar Fakültesinden 1970 yılında mezun olduğunu belirten Zemlut, Lübnan ve Suudi Arabistan’da uzun yıllar sanat eğitimi verdiğini, 1995’te Filistin’e döndükten sonra da sanatsal çalışmalarını sürdürdüğünü söyledi.
“Seksen yaşındayım ve bu savaşta halkımla birlikte ben de büyük acılar yaşadım.” diyen Zemlut, saldırıların ardından sanata daha fazla sarıldığını, resim yaparken içindeki acıyı tuvallere aktardığını belirtti.
Çizdiği eserlerle dünyaya Gazze’de yaşananları anlatmak istediğini dile getiren Zelmut, “Üç çocuğum İsrail saldırılarında şehit oldu. Resim yaparak yaşama tutunmaya çalışıyorum.” dedi.
Zemlut, resimlerinde yalnızca "saldırıların acı yüzünü" değil, Filistinlilerin saldırılardan önceki yaşamını, sevinçlerini ve kültürünü de aktardığını vurgulayarak, “Yaptığım resimlerle dünyaya yaşadığımız savaşı, acıları ve savaştan önceki mutlu günlerimizi yansıtıyorum.” ifadelerini kullandı.
“Resim yaparken kalbimdeki acıyı tuvallere döküyorum”
Sanatla duygularını yansıttığını belirten Zemlut, resim yaparken içindeki acıyı ve yaşadıklarını tuvallere aktardığını söyledi.
“Bir sanatçı olarak resim yaparken kalbimdeki bütün duyguları bu çizimlerle dışa vuruyorum. Şehitleri çiziyorum, şehit annesini çiziyorum; oğlunu nasıl karşıladığını, nasıl uğurladığını resmediyorum.” diyen Zemlut, zihninde canlandırdığı sahneleri tablolarına aksettirdiğini anlattı.
Şehit annesi ve kız kardeşlerinin başlarının üzerinde güvercinler çizdiğini paylaşan Zemlut, “O manzarayı hayal ediyorum ve resmediyorum.” dedi.
Çadırda yaşamın son derece zor olduğunu dile getiren Zemlut, “Çadırda yaşıyorum ve çektiğim sıkıntılar çok ağır. İnsanların dayanamayacağı pek çok şey var.” ifadelerini kullandı.
Zemlut, zaman zaman çadırın kapısına çıktığını ve çevreye baktığını belirterek, “Ağaçlara bakıyorum. Dimdik ayakta duran bir ağaç görüyorum ve Allah’tan beni de o ağaç gibi güçlü kılmasını diliyorum. O ağaçları çiziyorum, yaşadığım acıları çiziyorum, hayatımı çiziyorum ve bütün düşüncelerimi bu tablolara aktarıyorum.” diye konuştu.
Çadırda çizilen acı ve umut...
Bureyc Mülteci Kampı’ndaki çadırında zor şartlar altında yaşamını sürdüren Zemlut, özellikle çocuklarının kayıplarını konu alan bir tablosunun kendisi ve görenler için çok sarsıcı olduğunu anlattı.
“O tabloda, yaşlı bir babanın şehit olan oğullarının başında duruşunu çizdim. Ben o resme bakınca ağlıyorum, görenler de ağlıyor.” diyen Zemlut, eserlerinin Gazze’de yaşanan insanlık dramının sessiz tanıkları olduğunu söyledi.
Zemlut, “Bu resimlerle dünyaya sesleniyorum. Sanatçılara, özellikle benim gibi yaşlı olanlara sahip çıkılsın. Benim ve Filistin halkının yaşadığı bu acılar unutulmasın.” diyerek uluslararası topluma yardım çağrısında bulundu.