Çanakkale
Dünyanın en eski tatlısı olarak da bilinen aşure, her yıl muharrem ayında Anadolu mutfağının geniş kültürünü ortaya koyuyor.
Birbirinden farklı malzemelerin harmanlandığı en güzel tatlardan biri olan aşure, bolluk ve bereket niyetiyle dualar eşliğinde pişiriliyor.
Buğday, fasulye, nohut gibi baklagiller ve meyvelerin şekerle harmanlanması sonucu elde edilen binlerce yıllık bu tatlı sofraları lezzetlendiriyor.
Evlerde hazırlanan aşure komşuluk ilişkilerini, dev kazanlarda kaynatılan aşure ise toplumsal birlik ve beraberliği pekiştiriyor.
Yoğunlukla muharrem ayında pişirilerek ikram edilen aşurenin kesin sınırları olan bir tarifi bulunmuyor.
Pişirirken dikkat edilmesi gereken unsur rengi...
Çanakkale Yıldız Aşçılar ve Pastacılar Derneği Başkanı Osman Demirci, bu geleneksel lezzetin püf noktalarını, kentteki Dumlupınar Camisi'nde 5 bin kişiye dağıtılmak üzere kazanlarda hazırladığı aşureyi pişirirken anlattı.
Demirci, aşurenin ana maddesinin buğday, nohut, fasulye, incir, üzüm, kayısı, ceviz, fıstık, kuş üzümü ve şeker olduğunu, gül suyunun ise tarifin vazgeçilmez bir unsuru olarak mutlaka eklendiğini söyledi.
Aşure yapımında dikkat edilmesi gereken en önemli unsurun rengi olduğunu ifade eden Demirci, "Biz aşurenin beyaz olmasını istiyoruz. Bunu da yapmanın bazı püf noktaları var." dedi.
Aşurenin vitamin yönünden zengin, besin değeri yüksek bir gıda olduğunu belirten Demirci, aşure yapmak isteyenlere "İncir ve üzümler kararmaması için bir gün önceden haşlanmalı. Buğday ıslatılmalı. Kayısı haşlamadan kullanılmamalı. Kayısının, üzümün, incirin, kuş üzümünün şekeri var. Onun için de fazlaca şeker koymamalı." önerilerinde bulundu.
Demirci'nin muharrem ayı dolayısıyla aşure hazırladığı Dumlupınar Camisi'nin imam hatibi hafız Ahmet Ünal da aşurenin kardeşlik ve beraberlik mesajı verdiğini dile getirdi.
Aşurenin zor zamanda herkesin "Benim de şuyum var." diyerek ortaya koyduğu bir gelenek olduğunu anlatan Ünal, şöyle konuştu:
"Özellikle Anadolu topraklarında bu gelenek ve kültür devam etmektedir. Köylerde, beldelerde komşular aşure yapar ve birbirine ikram eder. Biz de camimizde her yıl aşure ikramı yapmaktayız. Cemaat ve mahalleli bunu birlikte yapmakta ve günü geldiğinde birlikte yemektedir. Bir dostluk oluşmaktadır. Kimsenin kimseye hor bakmadan bir araya gelmesidir."